ÇAM ve YAĞMUR
Ali Osman Kurun
Göle yakın durur o yemyeşil çam,
Seyreder aksini sessiz sularda.
Ne düşündüğünü bilir bir adam;
Hep gördüğü bir düş mü uykularda?
Şimdilik gitse de gelecek bahar,
Güneş gösterecek yüzünü yine.
Öyle sarılacak ki göğe rüzgâr;
Kavuşur gibi o yitirdiğine.
Artık söz kayığa binip gitmeli,
Mürekkep, isinden kalan; kim bildi.
Kırık bir kıyıda beklesin Ali,
Gözyaşlarını bu yağmurlar sildi.
